Birazdan bu yayınlayacagım fotoğrafların arasında bir pasta fotoğrafı göreceksiniz. Hani o pasta, tatlı, güzel, lezzetli ya...işte Poyrazı görünce, aynı pasta etkisi yarattı bende.
Fakat tatlıya'da bir müddet sonra doyar ya insan, ama Poyrazın ellerine ve yumul yumul bacaklarına doyamıyor işte insan. Ayrıca kendisinden o kadar emin ki, sadece kendi istedigi zaman gülüyor, başkası güldüremiyor - o kadar eminiz kendimizden, kendi kararimizi kendimiz veririz.
Sonra anne, baba ve ben onu kendi haline bıraktık - zaten başka şansımızda olmadı - ve onu yıldızlı battaniyenin üstüne attık...Poyraz sanki o battaniye ile gökyüzüne uçtu ve keyfi yerine geldi.
Ayrıca Poyrazın battaniyesine göz koymuş bulunmaktayım, üstüne yatıp gökyüzünde oturuyormuş gibi hissetmek istiyorum. Çekim öncesi 2 saatlik bir özel çekim sonrası, doğum gününe katıldım - bir yandan fotoğraf çektim, bir yandan pastamı yemeği ihmal etmedim.
Zaten beni bu çekim esnasında yediğim pastalar vs. bitirecek :)
