Pınar'ın kuzeni Aslı evlendiğinde, çok kısa bir tanışma olmuştu Pınar&Emrah çitiyle.
Aslı'nın düğününde koşturduğumdan gözüm sanırım pek birşey görmüyordu. Vedalaşırken ''5 ay sonra görüşürüz'' dedik. Sonra sayılı günlerimiz vardı. Saydık ve hakikatten bitti. Bu kez, evinde hazırlanmakla en doğru tercihi yapan Pınarın mutfağında buldum kendimi. Gelin olma sırası ona gelmişti.
Ama biz sohbete dalmaktan unuttuk gittik bir süre hazırlık aşamasını.
Gelin buketi geldiginde ise uçtuk. O ne kadar güzel birşeydi öyle.
Sonra dualarımızda kabul olmuştu zaten. Yağmur yağmadı ;) Malum Eylül kritik bir ay.
Emrahta Pınarı kendi ellerinle doyurunca, geriye mutluluk dilemekten başka birşey kalmadı.
